Każdy się poci, i nie bez przyczyny. Pot ma ważne zadanie do spełnienia. Dzięki poceniu się nasze ciało utrzymuje stałą temperaturę. Gdyby nie pot, umarlibyśmy z przegrzania. Ponadto pełni rolę oczyszczającą- wraz z wydzielaniem potu pozbywamy się toksycznych produktów przemiany materii. W czasie upałów lub intensywnego wysiłku fizycznego gruczoły potowe mogą wydzielić nawet kilka litrów potu dziennie.

Pot jest bezbarwny i bezwonny, przykry zapach powodują bakterie, które znajdują się na skórze. Przed wynalezieniem dezodorantów i antyperspirantów ludzie w różnych zakątkach świata różnie radzili sobie z przykrym zapachem i kłopotliwym poceniem się .Pierwsi próbowali cos z tym przykrym zapachem zrobić już 5500 lat temu Chińczycy. W niektórych krajach Dalekiego Wschodu do opanowania nadmiernego pocenia używano kryształów aluminium. W dawniej Rosji używano octu winnego. Istniały również sposoby radzenia sobie z tym problemem przy użyciu soku z cytryny, lecz z różnym efektem. W Europie odpowiedniki dzisiejszych dezodorantów stosowano dopiero o I w. p.n.e.

Na początku XX w. sprawę w swoje ręce wzięli naukowcy. Wymyślili oni metodę rozpylania płynów, zastosowanie puszki i dezodorant w sprayu. A to dało początek dzisiejszym dezodorantą i antypersirantą