Jest jedną z najstarszych metod leczenia - w Chinach stosuje się ją od ponad pięciu tysięcy lat. W Europie zaczęła zdobywać popularność dopiero pod koniec ubiegłego wieku. Nakłuwanie igłami obecnie stosowane w ponad 100 krajach świata.

Medycyna chińska wychodzi z założenia, że zdrowie człowieka jest uzależnione od swobodnego przepływu energii życiowej z jednego organu do drugiego. Energia ta krąży w naszym organizmie kanałami zwanymi meridianami (przebiegającymi wzdłuż ciała). Jeśli któryś z nich zostanie zablokowany, np. w wyniku stresu, przepracowania, wyziębienia czy przegrzania organizmu, wówczas zaczynamy chorować. Energia bowiem do jednych organów nie dociera, w innych zaś gromadzi się w nadmiarze. Wbijając igły w miejsca, gdzie meridiany się przecinają, udrażnia się je. Przywraca to energii właściwy obieg; organizm odzyskuje wówczas wewnętrzną równowagę i zdrowieje. Europejscy uczeni działanie akupunktury tłumaczą nieco inaczej. Uważają, że nakłuwanie określonych punktów na ciele reguluje pracę układu nerwowego i wydzielanie neurohormonów, wzmacnia mechanizmy obronne organizmu i pobudza go do walki z chorobą.

Na zabieg akupunktury należy się wybrać po lekkim posiłku. Głód i przejedzenie przeszkadzają w terapii, podobnie jak niewyspanie i zmęczenie. Lekarz, zanim sięgnie po igły, dokładnie bada pacjenta: ogląda język, wsłuchuje się w oddech i sposób mówienia, mierzy tętno, ocenia kolor skóry. Pozwala mu to bezbłędnie wybrać na ciele te punkty, które są odpowiednie do leczenia danej choroby czy dolegliwości.

Terapeuta najczęściej wbija (na głębokość 8-12 mm) od 4 do 20 igieł, chociaż zdarza się, że używa zaledwie jednej albo dwóch. Czasami nie dotyka ich aż do końca zabiegu, innym zaś razem porusza nimi w taki sposób, by uspokoić lub pobudzić dany punkt na kanale, którym przepływa energia życiowa. Na koniec, gdy już stan równowagi energetycznej organizmu zostaje przywrócony, igły wypadają same. .

Terapia przynosi efekt często już po kilku wizytach. Czasem jednak - gdy choroba ma ostry przebieg lub trwa bardzo długo - koniecznych jest ich nawet kilkadziesiąt. W przypadku dłuższego leczenia, przez pierwsze 21 dni zabiegi odbywają się dwa-trzy razy w tygodniu, potem tylko raz na tydzień. Później, w miarę poprawy stanu zdrowia, profilaktycznie powtarzane są co 30 dni. Zdarza się, że pacjent, choć zdecydował się poddać terapii, jest do niej nastawiony sceptycznie - nie ma to jednak wpływu na efekty leczenia.

Akupunktura wskazana jest przy schorzeniach:

a) dróg oddechowych: zapalenie zatok bocznych nosa ,zapalenie nosa, zapalenie migdałków podniebiennych, choroba Meniere'a, choroba przeziębienie, zapalenie oskrzeli, dychawica oskrzelowa

b) chorobach oczu: zapalenie spojówek, zaćma bez powikłań, jaskra, zanik nerwy wzrokowego

c) chorobach jamy ustnej: zapalenie dziąseł, parodontoza, ostre i przewlekłe zapalenie gardła, bóle poekstrakcyjne zębów

d) chorobach układu krążenia: choroba wieńcowa, choroba nadciśnieniowa

e) chorobach żołądka i jelit: skurcze przełyku i wpustu, ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, nadkwaśny nieżyt żołądka, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, biegunka bakteryjna, zaparcia, niedrożność porażenna jelit, stan po wirusowym zapaleniu wątroby

f) chorobach neurologicznych i ortopedycznych: bóle głowy, migrena, moczowego, moczenie nocne, neuralgia międzyżebrowa, kręcz karku, łokieć tenisisty, zespół bolesnego barku, rwa kulszowa, reumatoidalne zapalenie stawów, kurcz pisarski

g) w położnictwie i ginekologii: nieregularne krwawienia miesięczne, bolesne miesiączki, zespól napięcia przedmiesiączkowego, objawy zespołu klimakterycznego, osteoporoza, zespól klimakteryczny, przedłużający się poród, wymioty ciężarnych, brak pokarmu po porodzie, wspomagająco w porodzie przedwczesnym

h) zaburzeniach czynnościowych: układu sercowo-naczyniowego (choroba nadciśnieniowa I i II stopnia, skurcz naczyniowy), nerwice wegetatywne z zaburzeniami czynnościowym, nerwice histeryczne, napadowe bóle głowy pochodzenia naczyniowego

i) w medycynie sportowej: urazy sportowe (naderwanie mięśni i ścięgien, nadwichnięcia stawów, dystorsje), trema przedstartowa